Dla pacjentów
Padaczka – choroba świętego Walentego- co powinniśmy wiedzieć na jej temat.

autor : lek. Patrycja Sendorek

 

Co to jest padaczka? Co to jest napad padaczkowy?

Padaczka, zwana też epilepsją jest zespołem chorobowym, objawiającym się napadami padaczkowymi. Są one wynikiem zaburzeń czynności części bądź całości mózgu – jego aktywności bioelektrycznej (nadmiernego i gwałtownego wyładowania grupy komórek nerwowych). Wskutek tych wyładowań dochodzi do aktywacji określonych struktur w mózgu co objawia się pobudzeniem bądź zahamowaniem ich czynności – powstają objawy kliniczne – ruchowe, czuciowe, psychiczne, wegetatywne.

Jak wygląda napad padaczkowy?

Najbardziej stereotypowe są napady uogólnione toniczno-kloniczne – tzn. napady podczas których chory traci przytomność, upada i ma 'drgawki' całego ciała. Ale napady mogą przybierać przeróżną formę, od przemijających zjawisk czuciowych (drętwień, mrowień) – które mogą poprzedzać i zwiastować napad, bądź być objawem napadu, przez przemijające zaburzenia widzenia, mowy, zaburzenia ruchowe- symetryczne bądź asymetryczne drgania mięśni kończyn (nie-drżenia), wykręcania, przejściowe spadki napięcia i in. Wszystkie te objawy mogą przebiegać zarówno z utrata przytomności jak i przy w pełni zachowanej świadomości. Istotny jest ich krótki czas trwania i przemijalność.

Rozpoznanie padaczki.

Rozpoznanie ustala się na podstawie dokładnie zebranego wywiadu – nie tylko od chorego, ale również od świadków zdarzenia (ze względu na możliwe zaburzenia świadomości podczas napadu). Jedynym badaniem, które może wykazać zaburzenia czynności bioelektrycznej mózgu jest badanie EEG. Jest ono istotne przy rozpoznaniu typu napadów i rodzaju padaczki, i co za tym idzie sposobu leczenia. Jednak u niektórych chorych, pomimo zaburzeń napadowych, zapis EEG może być prawidłowy – nie wyklucza to rozpoznania padaczki. Z drugiej strony nieprawidłowy zapis EEG nigdy nie przesądza o rozpoznaniu padaczki.

Badanie EEG.

Zazwyczaj badanie eeg nie wymaga specjalnego przygotowania. Jest to badanie nieinwazyjne i bezbolesne. Ważna jest jednak współpraca pacjenta. Czasami, w celu dokładniejszej oceny ew. występowania zaburzeń napadowych wykonuje się badanie eeg w nocy podczas snu, bądź po nieprzespanej nocy, można również wykonać badanie video-eeg – które pozwala jednocześnie obserwować objawy kliniczne napadów u chorego oraz jego zapis eeg.

Przyczyny występowania padaczki.

Mogą to być zarówno przyczyny wrodzone (również genetyczne), jak i nabyte. Do najczęstszych czynników należą urazy głowy, łącznie z uszkodzeniem okołoporodowym (uszkodzenia mózgu w życiu płodowym lub podczas porodu), choroby naczyniowe mózgu, nowotwory i przerzuty do mózgu, zapalenie mózgu i opon mózgowych.

Leczenie padaczki.

Rozpoznanie padaczki jest wskazaniem do przewlekłego leczenia farmakologicznego. Celem leczenia jest uzyskanie całkowitego ustąpienia napadów, przy jednoczesnym braku objawów niepożądanych przyjmowanych leków. Wybór leku zależy od rodzaju napadów padaczkowych, ale także od wieku i nawet płci pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od stopniowego włączenia jednego leku. Lek zmienia się na inny gdy pomimo stosowania dawki terapeutycznej – skutecznej i nie wywołującej obj.niepożądanych, napady nie ustępują. Stosuje się również leczenie skojarzone – dwoma, a w niektórych przypadkach nawet trzema lekami. Istotne jest regularne przyjmowanie leków – o stałej porze, w stałej dawce, codziennie. Ustąpienie napadów nie jest w żadnym wypadku sygnałem do odstawienia leków – świadczy o ich skuteczności i konieczności dalszego przyjmowania. Nagłe odstawienie leków grozi nie tylko wystąpieniem napadów padaczkowych, ale także stanu padaczkowego – gdy napady powtarzają się z bardzo dużą częstotliwością, bądź gdy chory między nimi nie odzyskuje przytomności. Stan padaczkowy jest stanem zagrożenia życia i wymaga leczenia szpitalnego.

Czy padaczka jest chorobą uleczalną?

W zależności od tego w jakim wieku ujawniła się padaczka, jaki jest typ napadów, etiologia, charakter zmian w eeg – wyróżnia się kilkadziesiąt zespołów padaczkowych. Poszczególne zespoły różnią się nie tylko sposobem leczenia, odpowiedzią na leki, ale tez rokowaniem. Leki przeciwpadaczkowe można spróbować odstawić gdy chory nie ma napadów przez min.3 lata. Niestety przy próbie odstawienia leków często napady powracają.

Czynnika prowokujące napady padaczkowe.

Należy przede wszystkim wymienić tutaj – nieregularny tryb życia, niedobór snu, spożywanie alkoholu, choroby infekcyjne, tzw. efekt stroboskopowy (dyskoteka, telewizor), okres ciąży, zaburzenia hormonalne u kobiet.

Co robić gdy jesteś świadkiem napadu padaczkowego.

Większość napadów ustępuje samoistnie po ok.2-3min. Należy przede wszystkim zapewnić choremu bezpieczeństwo, ułożyć go na boku. Nie należy wkładać choremu żadnych przedmiotów do ust. Po napadzie należy z chorym pozostać tak długo, aż jego stan wróci do normy. Często chorzy po napadzie są senni – jest to normalne zjawisko. Jeżeli napad przedłuża się powyżej 7-10 minut – należy zawiadomić Pogotowie Ratunkowe.

Życie z padaczką.

Padaczka nie jest przeciwwskazaniem do prowadzenia normalnego trybu życia, aktywności zawodowej, społecznej, uprawiania sportu czy posiadania potomstwa. Wszystko zależy od kontroli napadów padaczkowych, charakteru wykonywanej pracy. Ponad 90% matek chorych na padaczkę rodzi zdrowe dzieci. U ponad 70% chorych pod wpływem leczenia napady ustepują.

 

Menu
Zobacz naszą poradnię
371