Dla pacjentów
AMD - zwyrodnienie plamki związane z wiekiem - co każdy pacjent wiedzieć powinien?

 

 

 

 

  

 

 

 

        dr n. med Katarzyna Kubasik - Kładna
lek. Ewelina Lachowicz

  AMD (ang. age- related macular degeneration) jest przyczyną ciężkiej utraty widzenia i ślepoty po 50 rż w krajach rozwiniętych, jej częstość występowania wzrasta. Choroba dotyczy plamki, miejsca w gałce ocznej które odpowiada za widzenie w centrum pola widzenia oraz za postrzeganie barw. Ze względu na fakt, że zmiany na dnie oka powstają powoli, bezboleśnie i niesymetrycznie mogą w początkowym okresie być niezauważone, dlatego należy zgłaszać się na badania kontrolne okulistyczne raz do roku szczególnie po 50 rż. Znajomość czynników ryzyka i objawów choroby pozwala wykryć wczesne zmiany u osób predysponowanych, ale nie może zastąpić badania u lekarza specjalisty.

   AMD dzielimy na dwa typy: postać suchą (80- 90%) i postać wysiękową (10-20%). Postać wysiękowa może mieć gwałtowny przebieg i w krótkim okresie doprowadzić do praktycznej ślepoty. Ryzyko tej choroby wzrasta wraz z wiekiem, pomiędzy 50-65 rż choruje 2 % populacji, po 75 rż nawet 30 %, występuje częściej u rasy białej.

   Ryzyko choroby wzrasta u krewnych osoby chorej (20- krotnie większe), co przemawia za podłożem genetycznym. Częściej chorują kobiety, co może wynikać ze zmniejszenia poziomu estrogenów po menopauzie, natomiast u kobiet stosujących hormonalną terapię zastępczą ryzyko AMD spada.

Na te czynniki nie mamy wpływu. Istnieją również modyfikowalne czynniki ryzyka AMD: palenie tytoniu (ryzyko rozwoju choroby wzrasta 5-krotnie), światło słoneczne, nieprawidłowa dieta (niedobór witamin, mikroelementów, nadmierne spożycie alkoholu, nasyconych kwasów tłuszczowych i cholesterolu), zaburzenia ukrwienia w tkankach oka w przebiegu chorób serca i układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze), nadwaga, czy otyłość.
   Najczęstsze objawy AMD to spadek ostrości wzroku (niewyraźne, zamazane widzenie), zniekształcenie obrazu, krzywienie linii, wrażenie zmiany wielkości przedmiotów, ciemna plama przed okiem (w zaawansowanych zmianach), zmniejszona wrażliwość na kontrast (potrzeba zwiększenia intensywności oświetlenia, nadwrażliwość na światło, osłabione widzenie w nocy i problemy z rozróżnianiem barw).

   Okresowe badania okulistyczne i systematyczna samokontrola przy użyciu testu Amslera zapobiega AMD. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek objawów niezbędna jest konsultacja okulistyczna w celu wdrożenia odpowiedniej diagnostyki i podjęcia leczenia, co umożliwia ograniczenie i/lub zahamowanie postępu choroby. Zmiana stylu życia, większa aktywność fizyczna, odpowiednia dieta może zmniejszać ryzyko rozwoju AMD

Menu
371